مشکلات آموزش برخط در دوران کرونا از دیدگاه معلمان و والدین و ارائۀ راهکارها

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران‌شرق

2 استادیار، گروه تربیت معلم، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی

3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی

4 دکتری مشاورۀ خانواده

doi
10.22034/jei.2021.258967.1722
چکیده

همه‌گیری کُوید–19 مراکز آموزشی را ناگزیر به تلفیق آموزشِ برخط با روش‌های سنتیِ یادگیری کرده که به علت ساختار و ماهیت خود مشکلاتی را برای معلمان و والدین به همراه داشته است. هدف پژوهش حاضر مشخص‌کردن مشکلات آموزش برخط از دیدگاه والدین و معلمان و پیشنهاد راهکار است. ابتدا در فاز کیفی به روش نمونه‌گیریِ هدفمند، 14 معلم و 15 والد انتخاب شدند و با آن‌ها مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته انجام شد. اطلاعات با روش کلایزی تحلیل و مقولات اساسی ازطریقِ آن استخراج شد. در فاز کمّی، دو پرسش‌نامه بر اساس همین مقولات طراحی و با نمونه‌گیریِ گلوله‌برفی به شکل اینترنتی روی 357 والد و 306 معلم اجرا شد. تحلیل اطلاعات پس از تعیین ویژگی‌های روان‌سنجی پرسش‌نامه‌ها (روایی سازه به روش تحلیل عاملی اکتشافی، ملاکی، محتوایی و اعتبار)، نشان داد مشکلات آموزش برخط از دیدگاه معلمان در هشت مؤلفه (به ترتیب اولویت: آسیب‌های استفادۀ افراطی دانش‌آموزان از اینترنت، مشکلات شبکۀ شاد و منابع دیجیتالی، نقض عدالت آموزشی، کمبود امکانات پایه، مشکلات فرایند یاددهی–یادگیری و سنجش، فشار شغلی، همکاری‌نکردن والدین و سواد رسانه‌ای پایین) و از دیدگاه والدین در هشت مؤلفه (کمبود امکانات پایه، آسیب‌های استفادۀ افراطی از اینترنت، کاهش کارآمدی معلم، وقفه در تحول شخصیتی دانش‌آموز، کاهش انگیزش، برهم‌خوردن نظم خانه و ناآشنایی با عناصر و مهارت‌های آموزشی والدین) مقوله‌بندی می‌شوند. براین‌اساس، پیشنهاد‌هایی مبنی بر ارتقای سواد رسانه‌ای، تسهیل تعامل میان مدرسه با والدین، بهبود پیام‌رسان‌ها، منابع آموزشی دیجیتالی و آموزش تلویزیونی، فراهم‌کردن امکانات پایه، ارتقای نظارت والدینی، آموزش مهارت‌های آموزش غیرحضوری، تشویق ارتباط همسالان و بهبود زمان‌بندی تدریس مطرح و بررسی شد.