تأثیر آموزش مهارتهای جرأتورزی بر خودپنداره تحصیلی دانشآموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه با احساستعلق بالا و پایین به مدرسه
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
4 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2022.295938.1566چکیده
هدف پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای جرأتورزی بر خودپنداره تحصیلی دانش آموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه با احساس تعلق بالا و پایین به مدرسه، انجام شد. روش پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مراجعه کننده به مرکز مشکلات ویژه یادگیری مهر شهرستان تویسرکان، در سال تحصیلی 99-1398 بود؛ به طوری که 32 نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه مورد نظر به روش نمونه گیری در دسترس، از بین دانش آموزانی که دارای مشکلات ویژه یادگیری بوده انتخاب شدند. ابزاری مورد استفاده دو پرسشنامه خودپنداره تحصیلی (ASC) و پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه (SSCS) بود. دانش آموزان نمونه بر اساس پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه، به دو گروه 16 نفره با احساس تعلق به مدرسه بالا و پایین تقسیم شدند، سپس 8 جلسه تحت آموزش مهارتهای جرأت ورزی موتابی و کاظم زاده عطوفی (1385) قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون T زوجی و تحلیل کوواریانس تک متغیری از طریق نرم افزار 23- SPSSتحلیل شد. یافته های به دست آمده نشان داد که آموزش مهارتهای جرأت ورزی بر خودپنداره تحصیلی در هر دو گروه با احساس تعلق بالا و پایین به مدرسه تأثیر مثبت داشته است. همچنین، نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که آموزش جرأت ورزی بر خودپنداره تحصیلی دانش آموزان گروه احساس تعلق به مدرسه بالا تأثیر بیشتری داشته است. بنابراین، پیشنهاد میشود مشاوران، معلمان مدارس و مرکز توانبخشی و آموزشی مشکلات ویژه یادگیری، در موقعیت های آموزشی و درمانی، جرأت ورزی را به دانش آموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه آموزش دهند.