اثربخشی آموزش خودشفابخشی بر خودارزشمندی و پریشانی روانشناختی خانواده دانشآموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی
doi
10.22034/ceciranj.2022.331186.1642چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودشفابخشی بر خودارزشمندی و پریشانی روانشناختی (افسردگی، اضطراب و استرس) خانوادة دانشآموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه بود. روش پژوهش به شیوهی نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش 1235 خانواده دانشآموز دوره ابتدایی مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه شهر اصفهان در سال تحصیلی 99- 98 در نظر گرفته شد که به منظور اجرای پژوهش، از طریق فراخوان عمومی در مراکز اختلالهای یادگیری آموزش و پرورش 40 نفر که تمایل به شرکت در طرح را داشتند به صورت فراخوان انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) گمارده شدند. پرسشنامههای خودارزشمندی کروکر و همکاران (CSWS) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) بهعنوان پیشآزمون خودارزشمندی و پریشانی روانشناختی اجرا و سپس گروه آزمایش تحت 14 جلسه (به صورت هفتهای یک جلسه 30 دقیقهای) آموزش خودشفابخشی قرار گرفتند و پس از اتمام آموزش پسآزمون برای هر دو گروه اجرا شد. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده گردید. نتایج نشان داد که آموزش خودشفابخشی در افزایش خودارزشمندی و بهبود پریشانی روانشناختی (افسردگی، اضطراب و استرس) شرکتکنندگان تأثیر معناداری داشته است (۰۵/۰<P). بنابر نتایج پژوهش انجام شده میتوان روش آموزشی خودشفابخشی را بهعنوان یکی از رویکردهای جدید مثبتنگر جهت ارتقاء سلامت روانشناختی خانواده کودکان مبتلا به اختلالهای یادگیری ویژه با اثرات نسبتاً پایدار، برای افزایش مهارتهای خودمراقبتی به کار برد.