تأملی دوباره بر دوره بندی ساخت مسجد جامع شهر یزد براساس اسناد مکتوب و یافته های باستان شناسی (از ابتدا تا قرن ششم هـجری قمری)*
نویسندگان
1 دانشیار گروه باستان شناسی دانشگاه بوعلی سینا
2 اســـــتادیار گـــــروه ایران شناسی دانشگاه بوعلی سینا.
3 دانشجوی دکترای باستان شناسی دانشگاه تهران.
4 کارشناس ارشد باستان شناسی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان یزد.
doi
10.22084/nbsh.2018.14416.1634چکیده
مسجد جامع شهر یزد، یکی از بناهای مهم تاریخی کشور میباشد که در طی دورهی هزارساله توسط حکومتهای مختلف گسترش یافته است. متون محلی یزد به شکلگیری این مسجد در طول دورههای مختلف اشاره دارند که در هر دوره بخشهایی تکمیل یا به آن اضافه شده است. ماکسیم سیرو، یکی از اولین کسانی است که تحقیقات جامعی را دربارهی این بنا انجام میدهد که منبعی برای پژوهشگران بعدی میشود؛ او چهار دوره برای شکلگیری بنای اولیهی مسجد جامع ارائه میکند که با گفتههای متون و دادههای باستانشناسی تناقض دارد. لذا این پژوهش سعی دارد به بازنگری در دورهبندی تاریخی ساخت این بنا بپردازد. برای تحقق این هدف، در ابتدا به مطالعات کتابخانهای و گردآوری اطلاعات تاریخی لازم بهویژه از متون محلی یزد پرداخته شده و سپس دادههای حاصل از کاوشهای باستانشناسی در کنار متون تاریخی مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. مهمترین سؤالات مطرحشده عبارتند از: 1. آیا میتوان وجود آتشکده در محل فعلی مسجد جامع را اثبات کرد؟ 2. با توجه به دادههای موجود، ساخت مسجد جامع یزد به چه دورهای باز میگردد؟ نتایج بهدست آمده از کاوشهای باستانشناسی نشان میدهد که هیچگونه شواهدی مبنیبر وجود آتشکده در شالودهی بنای مسجد جامع یزد وجود ندارد؛ همچنین میتوان سه دورهی ساخت را برای این بنا در نظر گرفت؛ در دورهی اول، علاءالدوله کالنجار به ساخت مسجدی اقدام میکند که در متون یزد هم از آن بهعنوان «مسجد جامع عتیق» و هم «مسجد جامع قدیم» یاد شده است. در دورهی دوم، علاءالدوله گرشاسب الحاقاتی را به مسجد ساختهشده توسط علاءالدوله کالنجار اضافه میکند؛ همین امر سبب شده متون محلی، وی را نیز بهعنوان یکی از سازندگان مسجد معرفی کنند. در دورهی سوم، جماعتخانهی دختران در کنار مسجد قدیم یا عتیق ساخته میشود و بانیان نیز بقعهای را در کنار آن جهت مدفن خود بنا میکنند که مدفن آنها امروزه نیز موجود است.