نقش مهارت حل مسئله در پیشبینی انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در کودکان با اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی
نویسندگان
1 استادیار گروه ریاضی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2021.290565.1554چکیده
این پژوهش با هدف بررسی نقش مهارت حل مسئله در پیشبینی انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در کودکان با اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی شهر تهران انجام شد. روش تحقیق، به صورت توصیفی از نوع همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی دورهی اول دبستانهای شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 که به دلیل شرایط کرونا در دسترس بودند و تعداد آنها 120 نفر بود. 90 دانشآموز مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی با روش نمونهگیری در دسترس، برای نمونه مورد انتخاب قرار گرفتند. جمعآوری دادهها از طریق پرسشنامههای مهارت حل مسئله هپنر (PSI)، خودکارآمدی ریاضی (MS-E)، انگیزش ریاضی کورتر (MM)، آزمون ریاضی ایران کیمت (IKM) و ماتریسهای پیشرونده رِیوِن (RPM) انجام شد. دادههای حاصل از اجرای پرسشنامهها از روش آماری رگرسیون تجزیه و تحلیل و یافتهها نشان داد، بین مؤلفههای اعتماد به حل مسئله، سبک گرایش- اجتناب و کنترل شخصی با انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین، مهارت حل مسئله پیشبینیکننده قوی برای انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی است. با توجه به نقش مهارت حل مسئله در ایجاد و بروز انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در دانشآموزان دارای اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی، میتوان با شناسایی بهموقع آنها برای پیشگیری از اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی اقدام کرد.