نقش مهارت حل مسئله در پیش‌بینی انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در کودکان با اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی

نویسندگان

1 استادیار گروه ریاضی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

4 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2021.290565.1554
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی نقش مهارت حل مسئله در پیش­بینی انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در کودکان با اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی شهر تهران انجام شد. روش تحقیق، به صورت توصیفی از نوع همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش­آموزان مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی دوره­ی اول دبستان­های شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 که به دلیل شرایط کرونا در دسترس بودند و تعداد آن­ها 120 نفر بود. 90 دانش­آموز مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی با روش نمونه­گیری در دسترس، برای نمونه مورد انتخاب قرار گرفتند. جمع‌آوری داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های مهارت حل مسئله هپنر (PSI)، خودکارآمدی ریاضی (MS-E)،  انگیزش ریاضی کورتر (MM)، آزمون ریاضی ایران کی­مت (IKM) و ماتریس‌های پیش‌رونده رِیوِن (RPM) انجام شد. داده‌های حاصل از اجرای پرسشنامه‌ها از روش آماری رگرسیون تجزیه و تحلیل و یافته‌ها نشان داد، بین مؤلفه‌های اعتماد به حل مسئله، سبک گرایش- اجتناب و کنترل شخصی با انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین، مهارت حل مسئله پیش‌بینی­کننده قوی برای انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی است. با توجه به نقش مهارت حل مسئله در ایجاد و بروز انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی، می‌توان با شناسایی به‌موقع آن‌ها برای پیشگیری از اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی اقدام کرد.