شناسایی و رتبهبندی شاخصهای ارزیابی پایداری صندوقهای بازنشستگی در ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت فناوری وکارآفرینی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشیارگروه حسابداری دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 استادیار گروه حسابداری و مالی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/qjma.2023.76209.2503چکیده
صندوقهای بازنشستگی در ایران از نوع مزایای معین است و پایداری آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. بااینوجود ارزیابی پایداری آنها همواره موردانتقاد بوده است. گزارشگری حداقلی و استفاده از شاخصهای ساده پاسخگوی نیازهای اطلاعاتی ذینفعان نیست. مسئله پیشرو، تعیین شاخصها و استانداردهایی برای ارزیابی همهجانبه پایداری مالی میباشد. برای پاسخ به این مسئله ابتدا مبانی نظری ارزیابی پایداری صندوقهای بازنشستگی و شاخصهای مورداستفاده توسط کشورها و سازمانهای بینالمللی بررسی گردید. شاخصهای استخراجشده برای نظرخواهی در اختیار خبرگان قرار داده شد و بر روی شاخصهای کلیدی به روش دلفی فازی اجماع کسب گردید. بهمنظور رتبهبندی و تدوین شاخص ترکیبی، با استفاده ازنظر خبرگان و بهکارگیری روش سوارا، شاخص نهایی حاصل شد. 27 شاخص در چهار بعد عدالت، کفایت، مالی و نوگرایی استخراج و مطابق با نتایج روش دلفی فازی، 15 شاخص کلیدی به تأیید نهایی رسید. ازاینبین، نسبت پشتیبانی ازنظر تأثیر رتبه اول، نرخ جایگزینی و ضریب نفوذ رتبه دوم و سوم را کسب کرد. نتایج حاصل از اجرای روش سوارا تأییدکننده شاخص ترکیبی متشکل از ابعاد عدالت (1 زیر شاخص)، کفایت (3 زیر شاخص) و بعد مالی (11 زیر شاخص) است. در این شاخص، بعد عدالت، کفایت و مالی به ترتیب 6، 21 و 73 درصد وزن شاخص ترکیبی را تشکیل میدهد. نسبت پشتیبانی رتبه اول، نسبت ارزش فعلی داراییها به تعهدات رتبه دوم و تجزیهوتحلیل اکچوئری رتبه سوم را کسب کرده است. با توجه به شاخص ترکیبی، بعد شاخصهای مالی بیشترین اهمیت را داشته و باوجود مشکلاتی همچون عدم وجود منابع و نقدینگی برای پرداخت تعهدات جاری، توجه به ابعاد عدالت و کفایت و نوگرایی در مراحل بعدی قرار میگیرند. بااینوجود شاخصهای ترکیبی باید همواره موردبازنگری قرار گیرد.