بررسی اثربخشی ذهنآگاهی بر انعطافپذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک با اختلال کمتوجهی بیشفعالی
نویسندگان
1 دکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دکتری مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 دانشیار روان شناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران.
5 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2022.297703.1571چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی ذهن آگاهی بر انعطافپذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک با کم توجهی بیشفعالی میباشد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی شهر تهران بود که از میان آنها 30 مادر دارای کودک با اختلال کم توجهی بیش فعالی از طریق نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش مداخلات درمانی هشت جلسهای مربوط به ذهن آگاهی را طی دو ماه بهصورت هفتهای یک جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات از هر دو گروه پسآزمون گرفته شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه انعطافپذیری شناختی CFI)) و مقیاس رابطه والد-کودک (PCRS) استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزارSPSS-20 تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی به افزایش معنادار انعطافپذیری (P<0.01) و تعاملات والد- کودک (P<0.01) در بین مادران دارای کودک با اختلال کم توجهی بیش فعالی منجر گردید. با توجه به یافتههای پژوهش، استفاده از ذهن آگاهی در جهت ارتقاء انعطافپذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی با هدف ارتقاء سلامت روان آنها پیشنهاد میشود.