بررسی اثربخشی ذهن‌آگاهی بر انعطاف‌پذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک با اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی

نویسندگان

1 دکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

2 دکتری مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

4 دانشیار روان شناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران.

5 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2022.297703.1571
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی ذهن ­آگاهی بر انعطاف‌پذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک با کم ­توجهی بیش­فعالی می‌باشد. پژوهش حاضر از نوع نیمه­ آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال کم­ توجهی بیش­ فعالی شهر تهران بود که از میان آن‌ها 30 مادر دارای کودک با اختلال کم­ توجهی بیش ­فعالی از طریق نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش مداخلات درمانی هشت جلسه‌ای مربوط به ذهن ­آگاهی را طی دو ماه به‌صورت هفته‌ای یک جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند و گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی CFI)) و مقیاس رابطه والد-کودک (PCRS) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند­متغیره و نرم‌افزارSPSS-20  تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که ذهن­ آگاهی به افزایش معنادار انعطاف‌پذیری (P<0.01) و تعاملات والد- کودک (P<0.01) در بین مادران دارای کودک با اختلال کم­ توجهی بیش ­فعالی منجر گردید. با توجه به یافته‌های پژوهش، استفاده از ذهن ­آگاهی در جهت ارتقاء انعطاف‌پذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک مبتلا به اختلال کم­ توجهی بیش ­فعالی با هدف ارتقاء سلامت روان آن‌ها پیشنهاد می‌شود.