فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف تبیین اثربخشی بازی­ درمانی تعاملی ­محور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد انجام گرفت. روش تحقیق در این پژوهش آزمایشی از نوع تک­ آزمودنی با طرح AB بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 5 تا 8 سال با آسیب­های دلبستگی بود که در سال تحصیلی 1400- 1399 در مراکز روانشناسی شهر تهران حضور داشتند؛ تعداد این کودکان 10 نفر بود­. از بین آن­ها تعداد 3 کودک (دو پسر و یک دختر) بر اساس ملاک­های ورود و خروج و به شیوه نمونه­ گیری هدفمند گزینش ­شدند. مداخله بازی ­درمانی تعاملی­ محور برای هر کودک بر اساس دستورالعمل بوث و جرنبرگ (2010)، به صورت 2 جلسه (45 دقیقه­ای) در هفته، طی 10 هفته (21 جلسه) و به مدت دو و نیم ماه اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل فرم روش تعاملی مارشاک (MIM) و چک لیست رفتاری تراپلی (محقق­ساخته) بود. تحلیل دیداری داده­ ها در دو سطح درون­ موقعیتی و بین ­موقعیتی بر اساس سه شاخص سطح یا طراز، روند و تغییرپذیری انجام گرفت. یافته­های پژوهش نشان داد که مداخله بازی­ درمانی تعاملی­محور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد تأثیر معناداری داشت (05/0P<). مطابق با یافته­ های پژوهش اثربخشی مداخله بازی درمانی تعاملی­ محور بر روی بهبود کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد به تأیید رسید. بنابراین، این روش را می­توان به­ عنوان یکی از درمان­های مفید و کاربردی برای کودکان در نظر گرفت.