شناسایی ابعاد و مؤلفه‌های توسعة تفکر پژوهشی دانش‌آموزان در نظام آموزش‌عمومی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران،

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران

3 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران،

doi
10.22034/jei.2020.121552
چکیده

روش پژوهش حاضر کیفی و مبتنی بر نظریة داده‌بنیاد با رویکرد نظام‌مند (سیستماتیک)، و جامعة آماری پژوهش شامل متخصصان حوزة تعلیم و تربیت در سال تحصیلی 98-1397 بود. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری به شیوة هدفمند با به کارگیری معیار اشباع نظری داده‌ها، و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 13 نفر از متخصصان تعلیم و تربیت استفاده شد. برای به دست آوردن اعتبار و روایی داده‌ها از دو روش بازبینی مشارکت‌کنندگان و مرور خبرگان غیرشرکت‌کننده در پژوهش بهره گرفتیم. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌های گردآوری شده از فرایند سه مرحله‌ای کدگذاری (باز، محوری و انتخابی) استفاده کردیم. ابتدا پس از جمع آوری و تلخیص 126 کد باز اولیة حاصل از متن مصاحبه‌ها، 74 کد باز و 16 کد محوری (مؤلفه‌ها) در نظر گرفته شد. سپس در مرحلة کدگذاری انتخابی، پنج مقولة اصلی شامل: اولویت پژوهش در سیاست‌گذاری‌کلان، قابلیت‌های محیطی، توانمندسازی و کارآمدی نیروی‌انسانی، نظام آموزشی مسئله‌محور و توسعة ساختاری و مالی تبیین شدند و الگوی مفهومی (نظری) پیشنهادی توسعة تفکر پژوهشی دانش‌آموزان در نظام آموزش‌عمومی ایران ارائه شد