نگاشت جایگاه سرمایۀ اجتماعی در مدل ذهنی سیاست گذاران (مورد مطالعه: گفتمان حاکم بر قانون مدیریت خدمات کشوری)
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکدۀ مدیریت راهبردی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی، تهران، ایران
doi
10.22059/jscm.2021.305603.2028چکیده
در سالهای اخیر، بحثهای زیادی دربارة نوآفرینی فرایندهای مدیریتی در سازمانهای دولتی مطرح بوده است. انتخاب رویکردهای نوین در مدیریت بخش عمومی به گونهای که تسهیلگرسیاستها و اقدامات تحولی باشد، برای کشورهای در حال توسعه، ضرورتی انکار نشدنی است. موفقیت چنین فرآوردههایی در حوزۀ اجرا با جلب حمایت شهروندان میسر خواهد بود که بهشدت متأثر از توجه سیاستگذار به موضوع سرمایۀ اجتماعی و ابعاد آن است. قانون مدیریت خدمات کشوری ایران یکی از بروندادهای چنین دیدگاهی است و در این پژوهش به بررسی جایگاه سرمایۀ اجتماعی در گفتمانهای حاکم بر این قانون پرداخته شد. برای این منظور، با رویکرد کیفی و تفسیری و استفاده از راهبرد تحلیل گفتمان، متن قانون تجزیهوتحلیل شد. در این پژوهش 128 ماده و 106 تبصره در 15 فصل تحلیل شد. نتایج گویای دو گفتمان غالب اخلاقـ قانون و خدمتگزاری شایسته در بیشتر فصول بود. از بررسی متن قانون در فصول مختلف میتوان چنین نتیجه گرفت که مدل ذهنی تقویتکنندۀ سرمایۀ اجتماعی در فصلهای نخست و دوم و سوم بهخوبی مشهود است. این روند از فصلهای چهارم و پنجم شروع به افول میکند و در فصلهای مهم ششم و هفتم و هشتم، که دربارة موضوعات جذب و استخدام و ارتقا است، به حداقل خود میرسد. بدین منظور، پیشنهاد میشود با هدف تسهیل در اجرای قانون یادشده از طریق القای عدالت، اعتماد، شفافیت، و تعاون در بیشتر فصول بازنگری محتوایی و ساختاری و رفتاری صورت پذیرد.