مقایسه خودپنداره تحصیلی، اضطراب امتحان و خودنظمدهی تحصیلی در کودکان با اختلال کمتوجهی بیشفعالی و عادی شهر تبریز
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران.
2 استادیار گروه روان شناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2021.265039.1519چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسه خودپنداره تحصیلی، خودنظمدهی تحصیلی و اضطراب امتحان کودکان با اختلال کم توجهی بیش فعالی و عادی شهر تبریز بود. روش پژوهش علّی- مقایسهای بود و جامعه آماری شامل کودکان با اختلال کم توجهی بیش فعالی به تعداد 45 نفر و کودکان عادی پایه اول تا ششم ابتدایی مدارس شهر تبریز که حدودا 1000 نفر در نیمسال دوم تحصیلی 95-1394 مشغول به تحصیل بودند نمونه آماری شامل 35 نفر کودک با اختلال کم توجهی بیش فعالی و 35 نفر کودک عادی میباشد که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از مراکز و مدارس کودکان بیش فعال سطح شهر تبریز انتخاب شدند و به پرسشنامه ارزیابی شناختی کودکان زاتر و چاسین (CCAQ)، پرسشنامه خودپنداره مربوط به مدرسه (SCSI) و پرسشنامه خودنظم بخشی تحصیلی (SRQ-A) پاسخ دادند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس چندمتغیری (MANOVA) به وسیله نرم افزار SPSS-16 استفاده شد. یافته های به دست آمده نشان داد متغیرهای خودپنداره تحصیلی، اضطراب امتحان و خودنظمدهی تحصیلی در بین گروههای کودکان با اختلال کمتوجهی بیشفعالی و عادی متفاوت هستند، به گونهای که اضطراب امتحان در کودکان با کم توجهی بیش فعالی در مقایسه با کودکان عادی بیشتر میباشد. همچنین، میتوان بیان نمود که خودپنداره تحصیلی و خودنظمدهی تحصیلی نیز بین کودکان با اختلال کمتوجهی بیش فعالی نسبت به کودکان عادی کمتر میباشد. در نتیجه فراهم کردن فرصتهای پیشرفت برای این دانشآموزان و افزایش اعتماد به خود و مدرسه، تشویق آنها به تلاش بیشتر، جذاب ساختن محیط آموزش برای بهتر شدن مشکلات آنها پیشنهاد میشود.