اثربخشی بسته آموزش قالیبافی با رویکرد مشارکتی بر عزتنفس نوجوانان آهستهگام
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روانشناس و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم اجتماعی و انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی.
doi
10.22034/ceciranj.2021.244681.1430چکیده
هدف از پژوهش حاضر، شناسایی اثربخشی بسته آموزش قالیبافی با رویکرد مشارکتی بر عزتنفس نوجوانان آهستهگام بود. روش این مطالعه، نیمهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون و دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان آهستهگام مقطع اول و دوم متوسطه مدارس استثنائی شهر تهران در سال تحصیلی 97-1396 که تعداد دانشآموزان 118 نفر بود. تعداد 24 نفر از آنها بهصورت هدفمند و با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار سنجش مقیاس عزتنفس روزنبرگ (RSES) (1965) بود. گروه آزمایش در 12 جلسه 60 دقیقهای به مدت هفت هفته شرکت کردند؛ درحالیکه گروه کنترل در کلاسهای سنتی قالیبافی تحت آموزش قرار گرفتند. دادههای بهدست آمده با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس بهوسیله نرمافزار 25-SPSS مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش حاضر بیانکننده این بود که استفاده از بسته آموزش قالیبافی با رویکرد مشارکتی بهطور معناداری بر عزتنفس با اندازه اثر 344/0 (05/0p≤) در نوجوانان آهستهگام تأثیرگذار بود. در نتیجه، میتوان عنوان کرد که آموزش قالیبافی با رویکرد مشارکتی، قابلیت تقویت متغیرهای مهم دیگری از جمله عزتنفس را در نوجوانان آهستهگام دارا است.