مقایسۀ زمان واکنش دیداری و شنیداری ساده و انتخابی در کودکان مبتلا به نقص توجه/بیشفعالی و ضربآهنگ شناختی کند
نویسندگان
1 استاد روانشناسی دانشگاه تبریز ، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2021.254513.1475چکیده
هدف از پژوهش حاضر، مقایسۀ زمان واکنش دیداری و شنیداری ساده و انتخابی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیشفعالی و ضربآهنگ شناختی کند است. روش پژوهش توصیفی از نوع علی مقایسهای است. جامعۀ آماری موردمطالعه، کلیۀ دانشآموزان پسر دورۀ ابتدایی 7-12 سال شهر تبریز در سال تحصیلی 1398-1399 هستند. از میان این جامعۀ آماری، 100 پسر (50 نفر مبتلا به اختلال نقص توجه/بیشفعالی و 50 نفر مبتلا به ضربآهنگ شناختی کند) به شیوۀ غربالگری با استفاده از مقیاس درجهبندی رفتار کودکان (سوانسون، نولان و پلهام، 1981) و مقیاس ضربآهنگ شناختی کند (پنی، واچبوچ، کلین، کورکوم و اسکیس، 2009) بهعنوان نمونه انتخاب شدند. سپس از نرمافزار Psytask برای سنجش زمان واکنش استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد بین کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیشفعالی و ضربآهنگ شناختی کند، از نظر زمان واکنش دیداری و شنیداری ساده و انتخابی تفاوت معناداری وجود دارد (0001/0P<). از طرفی نتایج تحلیل واریانس تکمتغیره و بررسی میانگینها نشان داد کودکان مبتلا به ضربآهنگ شناختی کند در هر چهار زمان واکنش، نسبت به کودکان مبتلا به نقص توجه/بیشفعالی عملکرد ضعیفتری دارند. با توجه به یافتهها نتیجهگیری میشود که کودکان مبتلا به ضربآهنگ شناختی کند بهدلیل مشکلات بیشتر در توجه پایدار، در کارکردهای شناختی مانند زمان واکنش که توجه و تمرکز را درگیر میکند، نسبت به کودکان مبتلا به نقص توجه/بیشفعالی عملکرد ضعیفتری دارند. یافتههای این پژوهش میتواند به تشخیص و تمایز بهتر اختلال ضربآهنگ شناختی کند از اختلال نقص توجه/بیشفعالی کمک کند و به ارائۀ راهکارهای مختلف درمانی مختص هر اختلال منجر شود.