تأثیر آموزش مسائل مدلسازی ریاضی بر تجربههای شوقِ دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه آمار، دانشکده علوم ریاضی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
2 استاد گروه ریاضی کاربردی، دانشکدة علوم ریاضی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانش آموخته دکتری آموزش ریاضی دانشکده علوم ریاضی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/jei.2020.107718چکیده
با توجه به اینکه «مدلسازی و کاربردها» و یادگیری آن در مدرسه و دانشگاه میتواند کاربرد ریاضیات را در علوم، فناوری و زندگی روزانه بهتر نمایان سازد، لذا ایجاد فرصتهایی که دانشآموزان را قادر کند مهارتهای مدلسازی خود را ارتقا دهند، یکی از موضوعات برجسته در تحقیقات آموزش ریاضی است. از این رو، در این پژوهش به آموزش مسائل مدلسازی ریاضی به دو شیوة مستقیم (معلم محور) و استراتژی عملگر (دانشآموز محور) به 244 دانشآموز دختر پایة دهم پرداخته شده است. این مطالعه در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۳۹۳- ۱۳۹۲ در سه دبیرستان غیردولتی شهر مشهد انجام شد. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر آموزش مسائل مدلسازی ریاضی به دو شیوة آموزشی متفاوت بر تجربههای شوق دانشآموزان در مسائل مختلف ریاضی (مدلسازی، کلامی و درونـریاضی) است. روش پژوهش کمی و از نوع نیمهتجربی است. جمعآوری اطلاعات بهوسیلة یک پرسشنامة درکِ شوق در مقیاس لیکرت انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری دادهها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس اندازههای مکرر نوع دوم نشان داد که آموزش مسائل مدلسازی ریاضی بر تجربههایِ شوق دانشآموزان در مسائل دنیای واقعی تأثیر معناداری داشته است. علاوه بر این، محیط آموزشیِ دانشآموز محور بستر مناسبی برای بروز این تجربههای مثبت در دانشآموزان بود. بنابراین استفادة معلمان از فعالیتهای مدلسازی برای علاقهمندکردن دانشآموزان به درس ریاضی ضرورت و اهمیت پیدا میکند.