اثربخشی مشاورۀ کوتاهمدت راهحلمحور بر اعتیاد به اینترنت نوجوانان پسر
نویسندگان
1 کاندیدای دکتری تخصصی مشاوره، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2 کارشناس ارشد مشاورۀ خانواده، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2020.193092.1229چکیده
هدف پژوهش حاضر، شناسایی اثر مشاورۀ کوتاهمدت راهحلمحور، بر اعتیاد به اینترنت پسران نوجوان است. روش این پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح نیمهآزمایشی پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری پژوهش شامل همۀ دانشآموزان پسر دبیرستانی دورۀ دوم مشغول به تحصیل در منطقۀ 16 آموزشوپرورش شهر تهران میشود. از میان مدارس آن منطقه، یک دبیرستان پسرانه به روش نمونهگیری در دسترس و از بین کلیۀ دانشآموزان آن دبیرستان، 30 نفر براساس بالاترین نمرات کسبشده در پرسشنامۀ اعتیاد به اینترنت یانگ (IAT) انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایشی در هشت جلسۀ 75 دقیقهای تحت مشاورۀ گروهی کوتاهمدت راهحلمحور قرار گرفت، اما گروه کنترل در این مدت هیچ مشاورهای دریافت نکرد. در پایان دوره، از هردو گروه پسآزمون گرفته شد و دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و آزمون تحلیل کوواریانس تجزیهوتحلیل شد. یافتهها نشان داد مشاورۀ کوتاهمدت راهحلمحور در کاهش اعتیاد به اینترنت شرکتکنندگان تأثیر معناداری داشته است. میتوان نتیجه گرفت که مشاورۀ کوتاهمدت راهحلمحور میتواند مداخلهای مؤثر برای کاهش اعتیاد به اینترنت نوجوانان باشد. یافتههای این پژوهش، فراگیری اصول مشاوره و رواندرمانی کوتاهمدت راهحلمحور را حائز اهمیت بیشتر میکند.
