فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش کیفیت زندگی، سازش‌یافتگی و بخشایشگری در پیش‌بینی رضایت زناشویی مادران دارای کودکان آهسته‌گام است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعۀ آماری این پژوهش را کلیۀ مادران کودکان دختر و پسر با نارسایی هوشی شهر تهران تشکیل می‌دهند که فرزند آن‌ها در مدارس استثنایی شهر تهران در سال تحصیلی 1397-1398 مشغول به تحصیل بوده‌اند. از این تعداد، 200 نفر از دو مدرسۀ استثنایی دخترانه (110 نفر) و پسرانه (90 نفر) با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات، از پرسشنامه‌های رضایتمندی زناشویی انریچ (1989)، مقیاس کیفیت زندگی سازمان جهانی (1998) پرسشنامۀ بخشش در خانوادۀ پولارد، اندرسون، اندرسون و جنینگز (۱۹۹۸) و پرسشنامۀ سازگاری اجتماعی بل (1961) استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیری استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد رضایت زناشویی با مؤلفه‌های بخشایشگری، کیفیت زندگی و سازش‌یافتگی رابطۀ مثبت معنی‌دار دارد (01/0>p). همچنین بین مؤلفه‌های بخشایشگری و کیفیت زندگی و سازگاری رابطۀ مثبت معنی‌دار وجود دارد (01/0>p). فقط برای بخشایشگری و رضایت زناشویی با مؤلفۀ سازگاری تندرستی، رابطۀ معنی‌داری به‌دست نیامد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سازش‌یافتگی و بخشایشگری نقش مثبت و معنی‌داری در پیش‌بینی رضایت زناشویی مادران دارای کودکان آهسته‌گام دارند. این دو متغیر روی‌هم‌رفته 27 درصد واریانس متغیر رضایت زناشویی را پیش‌بینی می‌کنند (01/0>p). بنا بر یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت بخشش و سازش‌یافتگی می‌تواند نقش مؤثری در افزایش رضایت زناشویی زنان داشته باشد.