پیش بینی سلامت روان و تاب آوری مادران دارای فرزند کم توان ذهنی بر اساس انعطاف پذیری شناختی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، ایران.
2 دانشجوی دکتری روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی ، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران. ایران
doi
10.22034/ceciranj.2021.261893.1506چکیده
هدف از پژوهش حاضر، پیشبینی سلامت روان و تابآوری مادران دارای فرزند دختر آهستهگام بر اساس انعطافپذیری شناختی بود. روش این پژوهش همبستگی و پس رویدادی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران دارای فرزند دختر آهستهگام تشکیل میدادند که فرزندانشان در مدارس استثنایی ابتدایی دخترانهی شهر تهران در سال 1399-1398 مشغول به تحصیل بودند. با روش نمونهگیری هدفمند، نمونهای شامل ۱۱۹ مادر انتخاب شدند. ملاکهای ورود مادران به این پژوهش، داشتن دختر آهسته گام (با تشخیص قطعی آموزش پذیر و در حال تحصیل در مدرسه استثنایی) و داشتن حداقل سواد برای مادران جهت تکمیل نمودن پرسشنامهها بوده است. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای انعطافپذیری شناختی (CFI)، سلامت روان (GHQ) و تابآوری (CD-RISC) استفاده شد و این پرسشنامهها توسط مادران تکمیل گردید. تحلیل دادهها، توسط نرمافزار 21-SPSS و با روش رگرسیون چندگانه صورت گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از همبستگی بین انعطافپذیری شناختی با سلامت روان و همچنین بین انعطافپذیری شناختی با تابآوری (01/۰< P) بود. با توجه به یافتههای بهدستآمده از پژوهش حاضر مبنی بر اهمیت نقش انعطافپذیری شناختی بهعنوان عاملی اثرگذار و کلیدی در سلامت روان مادران دارای فرزند آهسته گام، طراحی و اجرای برنامههای مداخلاتی بر اساس مؤلفههای انعطافپذیری شناختی، میتواند منجر به افزایش سلامت روان و ارتقا میزان تابآوری مادران شود.