اثربخشی آموزش اشعار ریتمیک بر رشد فعالیتهای اجتماعی و مهارتهای زبانی و نوشتاری کودکان مبتلا به اختلال طیف اُتیسم
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزش عالی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 تخصصی روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2021.237772.1411چکیده
پژوهش حاضربا هدف تعیین اثربخشی آموزش اشعار ریتمیک بر رشد فعالیتهای اجتماعی و مهارتهای زبانی و نوشتاری کودکان مبتلا به اختلال طیف اُتیسم انجام گرفت. طرح پژوهش نیمه آزمایشی، از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 10-8 ساله مبتلا به اختلال طیف اُتیسم مراجعهکننده به سازمان بهزیستی، مدارس کودکان استثنایی و مراکز و کلینیکهای شهر خرمآباد در نیمه دوم سال 1398 بود. از میان جامعه آماری فوق به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب و با جایگزینی تصادفی در گروههای آزمایش (15نفر) و گواه (15نفر) قرار گرفتند و به مقیاس رشد اجتماعی واینلند (دال، 1965)، آزمون رشد زبان TOLD (نیوکامر و هامیل، 1977) و آزمون اختلال بیان نوشتاری (جباری، 1395) پاسخ دادند. آموزش اشعار ریتمیک برای گروه آزمایش طی 16 جلسه 60 دقیقهای بهصورت هر هفته 2 جلسه به اجرا گذاشته شدند؛ سپس، در پایان مداخلات درمانی، بار دیگر آزمودنیهای گروههای آزمایش و گواه، توسط ابزارهای پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و تحلیل کواریانس، تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که آموزش اشعار ریتمیک باعث رشد فعالیتهای اجتماعی، شامل خودیاری عمومی، خودرهبری و ارتباط، مهارتهای زبانی، شامل درک واژگان ربطی، درک دستوری و تمایزگذاری کلمه و مهارتهای نوشتاری، شامل کلمهنویسی، جملهنویسی و رعایت جمع و مفرد در کودکان مبتلا به اختلال طیف اُتیسم شد. ازاینرو، با استفاده از آموزش اشعار ریتمیک، میتوان فعالیتهای اجتماعی و مهارتهای زبانی و نوشتاری کودکان مبتلا به اختلال طیف اُتیسم را بهبود بخشید.