واکاوی تأثیر معماری داخلی انعطاف پذیر بر تعیین فضای شخصی دان شآموزان در مدرسه

نویسندگان

1 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران،تهران،ایران

2 استاد گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران )نویسنده مسئول(

doi
10.22034/jei.2019.92898
چکیده

فضاهای آموزشی انسان‌های آینده را تربیت می‌کنند و به نوع نگرش و شیوة رفتاری جوامع شکل می‌دهند. پس محیط مدرسه باید موجب بهبود رفتار اجتماعی دانش‌آموزان شود. عاملی مانند فضای شخصی در مدرسه می‌تواند بر رفتار دانش‌آموز تأثیر بگذارد. الگوهای رفتاری متنوع، ورود فناوری‌های نوین و نیاز به فضاهای چندمنظوره، فضاهای آموزشی را به سمت انعطاف‌پذیری سوق می‌دهد. هدف از این پژوهش یافتن ارتباط بین رفتارهای اجتماعی و معماری انعطاف‌پذیر بوده است. ابتدا با روش تحلیل محتوای متن تأثیر تغییر چیدمان نیمکت‌ها بر اندازة فضای شخصی دانش‌آموز بررسی شد. سپس با روش میدانی، مشاهدة مستقیم و مداخله در محیط به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون، چگونگی تأثیرپذیری پاسخ‌های رفتاری دانش‌آموزان از معماری انعطاف‌پذیر به کمک متغیر محیطی کالبدی، تغییر چیدمان موردبررسی قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان دادند، تغییر فضای کلاس از طریق تغییر چیدمان و ایجاد محیط‌های اجتماع‌پذیر می‌تواند بر اندازة فضای شخصی دانش‌آموز تأثیرگذار باشد. بدین‌صورت که تغییر چیدمان نیمکت‌ها، اندازة فضای شخصی و در نتیجه میزان ارتباط و تعامل دانش‌آموزان با یکدیگر را تغییر می‌دهد. زاویة قرارگیری دانش‌آموز، فاصلة آن از معلم و دیگر دانش‌آموزان، قابل‌رؤیت بودن وی توسط معلم بر اندازة فضای شخصی که مانند حباب آن‌ها را در برگرفته، تأثیرگذار است. بنابراین از طریق تغییر چیدمان، می‌توان فضای کلاس و اندازة فضای شخصی دانش‌آموزان را تغییر داد.