اثربخشی بسته توانمندسازی روانشناختی بر نشخوار فکری والدین دارای فرزند مبتلا به سرطان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 استادیارگروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2021.246311.1443چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بسته توانمندسازی روانشناختی بر نشخوار فکری والدین دارای فرزند مبتلا به سرطان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه والدین دارای فرزند مبتلا به سرطان لوسمی و لنفاوی شهر اصفهان در سال 1398 تشکیل دادند که به مراکز درمانی مراجعه کرده و فرزند آنها تحت درمان بودند که از میان آنها تعداد 30 والد دارای فرزند مبتلا به سرطان با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل گمارده شدند (در هر گروه 15 والد). والدین حاضر در گروه آزمایش به مدت 12 جلسه طی سه ماه تحت آموزش بسته توانمندسازی روانشناختی قرار گرفتند. دراینبین، در گروه آزمایش 2 نفر و در گروه گواه گواه نیز 3 نفر ریزش داشتند. پس از شروع مداخله، 2 نفر در گروه آزمایش و 3 نفر در گروه گواه ریزش داشتند. در این پژوهش از پرسشنامه نشخوار فکری نولنهوکسما و مارو (1991) (MRQ) استفاده شد. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از نرمافزار آماری 23SPSS تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد که بسته توانمندسازی روانشناختی بر نشخوار فکری والدین دارای فرزند مبتلا به سرطان تأثیر معنادار دارد (001/0p<). بدینصورت که این بسته توانسته منجر به کاهش نشخوار فکری این والدین شود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، بسته توانمندسازی روانشناختی با بهرهگیری از آموزش شایستگی والدینی و کسب معنای زندگی، میتواند یک روش کارآمد جهت کاهش نشخوار فکری والدین کودکان مبتلا به سرطان به شمار رود.