اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان فراشناختی بر تابآوری و اهمالکاری تحصیلی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی دانشگاه تبریز
2 استاد گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی دانشگاه تبریز
3 گروه روان شناسی.دانشکده علوم تربیت دانشگاه تبریز.ایران
4 استاد گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/jei.2019.88547چکیده
پژوهش حاضر بهمنظور تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان فراشناختی بر تابآوری و اهمالکاری تحصیلی دانشآموزان دورة دوم متوسطة شهر تبریز که در سال 97-1396 مشغول تحصیل بودند، انجام گرفت. طرح این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعة این پژوهش دانشآموزان پسر دورة دوم متوسطه شهر تبریز و نمونة آماری آن شامل 60 نفر از دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی بالا بودند که از طریق مطالعة مقدماتی و سرندکردن و با استفاده از نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. دانشآموزان نمونة آماری با استفاده از روش جایگزینی هدفمند به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه در جلسههای آموزشی راهبردهای خودگردان فراشناختی شرکت کرد و گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق عبارت بودند از «مقیاس تابآوری تحصیلی» (ساموئلز و وو، 2009) و «مقیاس اهمالکاری نسخة دانشآموز» (سولومون و راثبلوم، 1984). برای تحلیل دادهها از«تحلیل کوواریانس چندمتغیره» استفاده شد. نتایج نشان دادند که آموزش راهبردهای خودگردان فراشناختی موجب افزایش و بهبود تابآوری تحصیلی و کاهش اهمالکاری تحصیلی شده است. بهعلاوه با آموزش راهبردهای خودگردان فراشناختی میتوان برنامههایی برای بهبود و افزایش تابآوری و کاهش اهمالکاری تحصیلی دانشآموزان تدارک دید. این پژوهش دارای تلویحاتی برای معلمان، مربیان و مشاوران مدرسه است و میتوانند از نتایج آن برای بهبود پیشرفت دانشآموزان استفاده کنند.
