اثربخشی آموزش ذهنآگاهی کودکمحور بر نارسایی هیجانی و خودتنظیمی هیجانی کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2020.222589.1355چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش ذهنآگاهی کودکمحور بر نارسایی هیجانی و خودتنظیمی هیجانی کودکان با اختلال یادگیری خاص بود. طرح پژوهش، آزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کودکان با اختلال یادگیری خاص دوره ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 بود. بهمنظور انجام این پژوهش، نمونهای 30 نفر (17 پسر و 13 دختر) به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و در گروههای آزمایش و گواه بهصورت تصادفی گمارش شدند. ابزارهای سنجش شامل آزمون هوشی وکسلر برای کودکان ویرایش چهارم (WISCRFE)، پرسشنامههای مشکلات یادگیری (LDQ)، نارسایی هیجانی کودکان (AQC) و خودتنظیمی هیجانی (ERQ) بود. گروه آزمایش مداخله آموزش ذهنآگاهی کودکمحور را در طی 10 جلسه آموزشی در طول دو و نیم ماه دریافت نمود. دادههای بهدست آمده توسط تحلیل کوواریانس با استفاده از نرمافزار آماری 23-SPSS مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ذهنآگاهی کودکمحور بر نارسایی هیجانی و خودتنظیمی هیجانی کودکان با اختلال یادگیری خاص تأثیر معناداری داشته است (001/0>p). بدینصورت که این آموزش توانسته منجر به کاهش نارسایی هیجانی و بهبود خودتنظیمی هیجانی در این کودکان شود. براساس یافتههای پژوهش حاضر، میتوان چنین نتیجه گرفت که آموزش ذهنآگاهی با بهرهگیری از فنونی همانند افکار، هیجانات و رفتار آگاهانه، میتواند بهعنوان یک آموزش کارآمد جهت کاهش نارسایی هیجانی و بهبود خودتنظیمی هیجانی کودکان با اختلال یادگیری خاص مورداستفاده گیرد.