فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی بازی‌های حرکتی بر شدت اختلال اُتیسم در کودکان با اختلال طیف اُتیسم بود. مطالعه حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی کودکان 7 تا 10 سال کودکان با اختلال طیف اُتیسم شهر زاهدان بود که 30 کودک (21 پسر و 9 دختر) به‌صورت در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت هدفمند در سه گروه مداخله بازی­های حرکتی با بهره‌هوشی پایین، متوسط و بالا قرار گرفتند. به‌منظور بررسی شدت اختلال اُتیسم از مقیاس اندازه­گیری گارز-2 (GARS-2) استفاده شد. برنامه بازی­های حرکتی به‌مدت 24 جلسه، سه جلسه در هفته و هر جلسه به‌مدت 45 تا 60 دقیقه انجام شد. از آزمون­های تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک­متغیره و همچنین از نرم‌افزار 20-SPSS استفاده شد. یافته­ها نشان داد از لحاظ رفتارهای کلیشه­ای، مهارت­های ارتباطی و تعاملات اجتماعی بین گروه مداخله بازی­های حرکتی با بهره‌هوشی پایین، متوسط و بالا تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>P). بازی­های حرکتی، باعث بهبود و تسهیل در تعاملات اجتماعی، مهارت‌های ارتباطی و کاهش رفتارهای کلیشه­ای در این کودکان شد. مداخله بازی‌های حرکتی به‌ترتیب در گروه­های باهوش بالا، متوسط و پایین، بیشترین اثر را داشت.