فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش، مقایسه ناگویی‌خُلقی در کودکان با و بدون اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی بود. روش مطالعه علّی مقایسه‌ای بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی دارای اختلال نقص­توجه/ بیش‌فعالی و عادی شهر اصفهان بودند که به شیوه نمونه‌گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند. در ابتدا مقیاس تشخیصی اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی کودکان (فرم والدین) (CCARSS) و پرسشنامه کانرز (فرم معلم) (CPRS) برای هریک از کودکان تکمیل گردید. در مرحله دوم ۱۲۰ نفر از کودکانی که در کرانه بالاتری قرار داشتند (یعنی افرادی که بالاترین نمره را در پرسشنامه کانرز کسب کرده بودند) به مصاحبه بالینی دعوت شدند. در نهایت ۱۰۰ نفر؛ 50 نفر عادی (15 دختر و 35 پسر) و 50 نفر بیش فعال (11 دختر و 39 پسر) با استفاده از مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS) مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که نمرات کودکان مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی در مؤلفه­های ناگویی‌خُلقی شامل ناتوانی در شناسایی احساسات، ناتوانی در توصیف احساسات و سبک تفکر برون‌مدار به‌صورت معناداری بیشتر از کودکان عادی بود. براساس یافته­های حاصل از پژوهش می­توان نتیجه‌گیری کرد که کودکان با اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی دارای برخی از ویژگی های ناگویی‌خُلقی هستند و در پاسخ­های هیجانی دچار نارسایی هستند. بنابراین، توجه به مسائل هیجانی افراد با اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی بیش‌از‌پیش حائز اهمیت است