مهمترین کارکردهای عرفانی داستان لیلی و مجنون
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان. اصفهان. ایران
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22108/jpll.2019.113332.1287چکیده
در متون عرفانی فارسی بارها به داستان لیلی و مجنون استناد شده است. چرایی این موضوع و تبیین کارکردهای عرفانی داستان، مسئلة این تحقیق است. نتایج پژوهش نشان میدهد حاکمیت عشق عذری بر روابط عاشق و معشوق و تناسب داستان با مضامین عشق حقیقی از مهمترین علتهای گرایش عارفان به این داستان بوده است. همچنین توجیه عشق زمینی و تبیین مضامین عرفان عاشقانه دو کارکرد اصلی داستان است. در متون عرفانی فارسی با استفاده از داستان منظور، عشق زمینی به سه شیوه توجیه شده است: مقدمة عشق حقیقی، لبس، تجلی حق در مظاهر. افزونبر این، در متون عرفانی مضامینی مانند عقلگریزی، توجیه شطحگویی عارفان، اتحاد و استغراق و فنای عاشق، نفی خودبینی و خودخواهی، مقام رضا و بوشناسی با استفاده از حوادث داستان لیلی و مجنون طرح و تبیین شده است. عارفان به این منظور گاهی از کلیت داستان و گاهی از حوادث آن استفاده کردهاند. در مورد اخیر نیز گاهی حوادث مشهور داستان را ذکر کردهاند و گاهی خودْ ماجراهایی ابداع کرده و به قهرمانان داستان نسبت دادهاند.