اثرات تمرین هوازی بر شاخصهای استرس اکسایشی کلیه و مقدار NOX4 گردش خون موشهای صحرائی مدل سکته قلبی.
نویسندگان
1 نویسنده مسؤول، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 گروه علوم ورزشی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
4 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22059/jsb.2022.333340.1495چکیده
هدف: به دنبال سکته قلبی(MI) آسیبهای کلیوی ناشی از استرس اکسایشی شدت میگیرند که با آفزایش بیان NOX4 همراه است. اما باوجود اثرات مسلم تمرینبدنی بر ساختار و عملکرد کلیه، تاکنون تاثیر تمرین بر مقدار NOX4 خون و شاخصهای آسیب اکسایشی کلیه متعاقب MI بررسی نشده است که هدف تحقیق بود. مواد و روشها: 24 موش صحرایی نر بهطورتصادفی به سه گروه(8=n) شامل سالمکنترل، سکتهکنترل و سکتهتمرین تقسیم شدند. پس از القاء سکته فلبی توسط تزریق ایزوپروترنول(100 mg/kg.day) در دو روز متوالی، هشت هفته تمرین دویدن با شدت متوسط روی نوارگردان انجام شد. مقدار NOX4 خون به روش فلوسیتومتری، مقدار MDA، پروتئینکربونیله(CP) و 8OHdG کلیه به روش طیفسنجی و رنگسنجی انجام شد و دادهها با تحلیلواریانستکراهه تحلیل شدند. یافتهها: در حالی که در گروه سکتهکنترل، مقدار NOX4 خون و همچنین MDA، CP و 8OHdG کلیه بیشتر از گروه سالمکنترل بود، مقدار این شاخصها (به جز CP) در گروه سکتهتمرین کمتر از گروه سکتهکنترل بود(p=0.001 در همه موارد). بااینحال، مقدار هر چهار شاخص شامل NOX4 خون(p=0.029) و همچنین MDA(p=0.001)، CP (p=0.001) و 8OHdG (p=0.019) کلیه در گروه سکتهتمرین، هنوز هم بیشتر از گروه سالمکنترل بود.نتیجهگیری: MI میتواند سبب افزایش NOX4 خون و بروز استرس اکسایشی در کلیه شود. بااینحال، تمرین هوازی با وجود معکوس کردن این روند، قادر به رفع کامل این اثرات MI نبود. به نظر میرسد که در تحقیقات آینده علاوه بر رفع محدودیتهای تحقیق حاضر، نیاز به شناسایی بهترین پروتکلهای تمرینی موثر در این زمینه باقی است.