بررسی دو تحریف شناختیِ تفکر دوقطبی و صافی ذهنی؛ مبتنی بر تمثیلهای مثنوی معنوی مولوی
نویسندگان
1 دانشیارگروه زبان وادبیات فارسی دانشگاه بیرجند
2 دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه بیرجند
3 مربی گروه آموزشی ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید هاشمی نژاد مشهد
4 استاد تمام گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند
doi
10.22108/jpll.2019.107074.1149چکیده
شناختدرمانی از رویکردهای غالب روانشناسی معاصر برای درمان اختلالات روانی است که بر مبنای بازسازی و اصلاح شناختهای تحریفشده و تفکرات غیرمنطقی و ناکارآمد بنا نهاده شده است. تمثیل نیز یکی از مؤثرترین و کاربردیترین روشهایی است که رواندرمانگران در فرایند درمانهای شناختی از آن استفاده میکنند. در این پژوهش با روش توصیفیتحلیلی، تمثیلهایی از مثنوی مولانا که بر دو تحریفِ شناختیِ تفکر دوقطبی و صافی ذهن دلالت دارد، ارائه و برپایة تبیین رویکرد شناختی بررسی میشود. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که تمثیلهای مثنوی مولانا، هم با فرهنگ اصیل ایرانی و اسلامی هماهنگی دارد و هم بهسبب ساختار مناسب، فن ثبت پیام در ذهن مخاطب، درج نکتههای ظریف در چگونگی ارائة تمثیل در متن و فرایند انتقال مفاهیم قابلیت ویژهای در درمانهای شناختی دارد؛ همچنین بهسبب پیوند مفاهیم نظری و انتزاعی با تصاویرِ روشن و پویا میتواند بهترین الگو و راهنمای عملی بسیار مؤثری در بازسازی شناختی این تحریفها باشد.