بررسی رده‌شناختی ساخت ملکی در گناوه‌ای

نویسندگان

1 گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، موسسه آموزش عالی زند شیراز، شیراز، ایران

2 گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، موسسه آموزش عالی زند شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22099/jill.2025.53665.1440
چکیده

با توجه به کمبود پژوهش‌های پیشین دربارۀ گونۀ گناوه‌ای، این مطالعه به بررسی راهبردهای ملکی‌سازی در این گونه زبانی، که یکی از گونه‌های رایج در استان بوشهر است، می‌پردازد. در منطقه گناوه دو گونه زبانی رایج است: گونۀ نخست، لری جنوبی شاخه گناوه‌ای است که به طایفۀ لرهای حیات‌داوودی خرم‌آباد بازمی‌گردد؛ و گونۀ دوم، سرخوری نام دارد که منشأ آن به گویش‌های بوشهری می‌رسد. هدف این پژوهش، تعیین نوع ساخت ملکی در این دو گونه و بررسی تعلقی یا غیرتعلقی بودن آن‌هاست. برای گردآوری داده‌ها، از ۲۱ گویشور (۱۰ نفر از گونه سرخوری و ۱۱ نفر از گونه لری گناوه‌ای) خواسته شد ابتدا خاطره‌ای تعریف کنند تا داده‌های زبانی طبیعی و بدون آگاهی قبلی از ساخت ملکی فراهم شود. سپس از آن‌ها خواسته شد عباراتی با ساخت ملکی تولید کنند. در ادامه، پس از ارائۀ توضیحاتی درباره ساخت ملکی، داده‌ها گردآوری و تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که در هر دو گونه زبانی مورد بررسی، از راهبردهای مجاورت، پیونده و وندافزایی برای بیان مالکیت استفاده می‌شود و تمایز روشنی میان ساخت‌های تعلقی و غیرتعلقی در این گویش‌ها مشاهده نمی‌شود.