تأثیر مداخله حل مسئلهمحور، بر تعامل مادران با کودکان مشکل ارتباطی
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران (دانشیار گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2020.213610.1320چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر مداخله حل مسئلهمحور بر تعامل مادران با کودکان مشکل ارتباطیبود.این پژوهش شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران (184 نفر) دانشآموزان دختر و پسر پایه سوم تا پنجم شهر کرمانشاه بود. تعداد 120 مادر که دارای فرزند با مشکلات ارتباطی بودند با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و با انتساب تصادفی به دو گروه آزمایشی (60 نفر) و کنترل (60 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش 10 جلسه دوساعته در کارگاه تربیت کودک/ نوجوان اندیشمند شرکت کردند؛ سپس بهمدت سه ماه برنامه حل مسئله را در تعامل با فرزندانشان استفاده کردند و گروه کنترل نیز هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای جمعآوری اطلاعات از سیاهه رابطه والد- کودک (PCRI) فرم والدین استفاده شد. نتایج با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد، در سه مرحله پیشآزمون- پسآزمون (فاصله سهماهه) و پیگیری (فاصله یکماهه)، در گروه آزمایش، بین نمرات پیشآزمون- پسآزمون در زیرمقیاسهای رضایت از فرزندپروری، ارتباط با فرزند، ایجاد محدودیت و ارتباط والد- کودک تفاوت معناداری وجود داشت (001/0=(P؛ اما در گروه کنترل بین نمرات پسآزمون- پیگیری در تمامی زیرمقیاسهای مذکور تفاوت معنادار نبود. همچنین اثر این برنامه در بین دختران و پسران یکسان بود. با توجه به تأثیر مداخله حل مسئلهمحور، استفاده این برنامه آموزشی از سوی مادران در آموزش کودکان با مشکل ارتباطی ضروری است.