مقایسه اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی از طریق شن بازی و از طریق قصه گویی در کاهش پرخاشگری کودکان 5-6 ساله دارای رفتارهای پرخاشگرانه شهر اهواز

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان خوزستان

2 عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان خوزستان

3 کارشناسی ارشد روانشناسی

doi
10.22038/mjms.2019.17438
چکیده

مقدمه :هدف از پژوهش حاضر تعیین و مقایسه تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی از طریق روش آموزشی شن بازی واز طریق قصه گویی در کاهش پرخاشگری کودکان 5- 6 ساله دارای رفتارهای پرخاشگرانه شهر اهواز است.روش کار:این پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون – پس آزمون (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه ) اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان 5-6 ساله مهد کودک های شهر اهواز بود. نمونه گیری این پژوهش تصادفی خوشه ای بوده، نمونه این پژوهش شامل 75 نفر(27 نفر گروه آزمایشی اول،23 نفر گروه آزمایشی دوم و 25 نفر گروه گواه) که به شیوه تصادفی انتخاب شد  مداخله که شامل 10 جلسه آموزش مهارت های اجتماعی از طریق روش شن بازی برای گروه آزمایشی اول و 10 جلسه آموزش مهارت های اجتماعی از طریق روش قصه گویی برای گروه آزمایشی دوم ارائه گردید. داده های با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری و آزمون تعقیبی تحلیل شدند.یافته ها:نتایج نشان داد که آموزش مهارت های اجتماعی از طریق روش شن بازی و از طریق روش قصه گویی بر روی کاهش پرخاشگری دانش آموزان تاثیر معناداری داشته است.نتیجه گیری: یافته ها  همچنین نشان دادند که روش آموزشی قصه گویی بر کاهش پرخاشگری کلامی در دخترها نسبت به پسرها موثرتر از روش شن بازی و روش آموزشی شن بازی در کاهش پرخاشگری بدنی در پسرها نسبت به دخترها موثرتر از روش قصه گویی داشته است.