اثربخشی آموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس بر تنظیم هیجان و تعامل والد- فرزندی کودکان مبتلا به اختلال نقص ‌توجه و بیش ‌فعالی*

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.

3 استاد گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2020.209581.1307
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشیآموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس بر تنظیم هیجان و تعامل والد- فرزندی کودکان مبتلا به اختلال نقص ‌توجه و بیش‌ فعالی بود. روش این مطالعه، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل کودکان دبستانی مبتلا به اختلال نقص ‌توجه و بیش‌ فعالی و والدین آن‌ها در شهر اصفهان در سال تحصیلی 98-1397 بود. در این پژوهش، تعداد 30 کودک دبستانی مبتلا به اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل گمارده شدند (در هر گروه 15 کودک). والدین گروه آزمایش به‌مدت 10 جلسه تحت آموزش رویکرد آدلر- درایکورس (امیری، علیزاده و فرخی، 1393) قرار گرفتند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه‌‌های اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی کانرز فرم والدین (TCQ)، تعامل والد- کودک (PCRQ) و چک‌لیست تنظیم هیجانی (ERS) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار آماری 23Spss-تجزیه‌و‌تحلیل شد.نتایج نشان داد که آموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس بر تنظیم هیجان (001/0p<) و تعامل والد- فرزندی (001/0p<) کودکان مبتلا به اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی تأثیر معنادار داشته است. بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر، می‌توان چنین نتیجه گرفت که آموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس با تمرکز بر اصول بهنجار تعامل والد- فرزندی، می‌تواند به‌عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود تنظیم هیجان و تعامل والد- فرزندی کودکان مبتلا به اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی مورد استفاده گیرد.