اثربخشی آموزش دیویس بر بهبود مهارتهای خواندن، برنامهریزی و سازماندهی دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2019.192979.1228چکیده
هدف از پژوهش حاضر ، بررسی اثربخشی آموزش دیویس بر بهبود مهارتهای خواندن، برنامهریزی و سازماندهی دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری بود. روش این مطالعه، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل 400 کودک (170 دختر و230 پسر) با ناتوانی یادگیری در مراکز ناتوانیهای یادگیری 1، 2، 3 و 4 در شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 98-1397 بود. نمونه آماری شامل 30 دانشآموز بود که به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایشی (15 دانشآموز) و گواه (15 دانشآموز) گمارده شدند. ابتدا پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو (CLDQ) برای هر دو گروه (توسط والدین) تکمیل شد و سپس در آزمون برج لندن (LTT) شرکت کردند. گروه آزمایشی در جلسات آموزش دیوس شرکت کردند. گروه گواه، آموزشی را دریافت نکردند. سپس پرسشنامههای ذکرشده بار دیگر توسط والدین برای هر دو گروه تکمیل شد و آنها در آزمون برج لندن شرکت کردند. دادهها از طریق آزمون آماری تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین نمرات مهارتهای خواندن، برنامهریزی و سازماندهی در پسآزمون در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل، بهطور معناداری افزایش یافته بود. براساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجهگیری کرد که روش آموزش دیویس با شناسایی مشکلات مربوط به نارساخوانی، باعث بهبود مهارت خواندن و با تمرکز بر فرایندهای تفکر موجب افزایش توانایی فرد در مهارتهای سازماندهی و برنامهریزی میشود.