فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش ریاضی از طریق برنامه­های آموزشی رایانه­ای بر یادگیری مفاهیم ریاضی و علاقه به ریاضی دانش­آموزان دیرآموز بود. روش: این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش­آموزان دیرآموز پایه دوم ابتدایی شهر سنگر در سال تحصیلی 1395-1396 بود، که 30 نفر از آنها به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل). گروه آزمایش تحت تأثیر متغیر مستقل آموزش از طریق برنامه­های آموزشی رایانه­ای (طی10جلسه 45دقیقه­ای) قرار گرفت، اما گروه کنترل هیج مداخله‌ای را دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده‌ی پژوهش عبارت‌اند از پرسشنامه توانمندی‌های یادگیری ریاضی پایه دوم (تبریزی، 1389)، مقیاس هوشی وکسلر کودکان ویرایش چهارم (وکسلر، 2004) و پرسشنامه علاقه به ریاضی (نعمتی، 1388). در نهایت، داده‌های حاصل از پژوهش به روش تحلیل کوواریانس یک‌متغیره و چندمتغیره و با استفاده از نرم‌افزار SPSS 16.0 تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش ریاضی از طریق برنامه‌های آموزشی رایانه­ای باعث بهبود یادگیری مفاهیم ریاضی و افزایش علاقه به ریاضی در دانش­آموزان دیرآموز شده است (001/0>P). نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر این برنامه آموزشی، استفاده از فناوری آموزشی با کمک کامپیوتر در آموزش دانش‌آموزان دیرآموز ضروری است.