اولویت بندی عوامل اثرگذار تکنیکهای بازاریابی عصبی در تولید پایدار (مورد مطالعه صنایع غذایی ایران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، بازاریابی، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز ، ایران.
2 دکتری، گروه مدیریت بازرگانی،بازاریابی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران.
3 استادیار، عضو هیئت علمی گروه بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 مربی، عضو هیئت علمی گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
JABM.3.2.15564.359977745156چکیده
هدف: امروزه گسترش تکنولوژی اطلاعاتی و انفجار اطلاعات منجر به افزایش توجه به بازاریابی عصبی شده است. لذا تحلیل مداوم محیط درونی و بیرونی سازمان و تفسیر مستمر اطلاعات دریافتی از محیط، تأثیر بسزایی در تصمیمات مدیران جهت موفقیت سازمان خواهد داشت یکی از منابع مهم سازمانها برای دستیابی به این امر، توسعه مزیت رقابتی تولید پایدار می باشد. یک روش مهم و اساسی برای خلق جایگاه رقابتی تولید پایدار، شناسایی عوامل موثر بر تولید پایدار میباشد. بنابراین تحقیق حاضر به اولویتبندی عوامل اثرگذار تکنیکهای بازاریابی عصبی در تولید پایدار در صنایع غذایی ایران با استفاده از روش DANP فازی میپردازد.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر جمعآوری دادهها توصیفی پیمایشی به شمار میآید. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند تعداد 15 نفر خبره به عنوان اعضای نمونه انتخاب شدند. جهت تجزیهوتحلیل اطلاعات از تکنیکهای دلفی فازی، دیمتل فازی و DANP فازی استفاده شد. دراین پژوهش در مرحله نخست به شناسایی عوامل اثرگذار تکنیکهای بازاریابی عصبی در تولید پایدار صنایع غذایی ایران پرداخته شد. و سپس در مرحله دوم به تعیین اهمیت عوامل و در مرحله سوم به رتبه بندی گزینه اقدام شده است.یافتهها و نتیجه گیری: یافتهها نشان داد که عوامل اثرگذار در انتخاب تکنیکهای بازاریابی عصبی در تولید پایدار شامل هزینه، دقت، سودمندی، ذخیره زمان، کیفیت اطلاعات، سوگیریها، جستجوی حافظه و عواطف میباشد و گزینهها عبارتند از: تبلیغات، توسعه محصول، قیمتگذاری، برندسازی، طراحی محصول، تصمیمگیری مشتری، سرمایهگذاری در ظرفیتسازی، استراتژی رشد و توسعه، اجرای استراتژی سبز، استراتژیهای محیط زیست، صرفهجویی بیشتر در انرژی میباشد. چهار معیار پراهمیت شامل: کیفیت اطلاعات (0.155)، سودمندی (0.148)، جستجوی حافظه و عواطف (0.145) و سوگیریها (0.143) میباشند. همچنین چهار گزینه دارای الویت بالا شامل: تصمیمگیری مشتری (0.116)، اجرای استراتژی سبز (0.108)، سرمایهگذاری در ظرفیتسازی (0.107) و برند سازی (0.103) میباشند. بنابراین می توان گفت که امروزه مصرف کنندگان بیشتر به خرید محصولات پایدار علاقه مند هستند و مایل به پرداخت برای محصولات پایدار به دلیل مزایای آنها در کاهش مشکلات اجتماعی-اکولوژیکی وغیره هستند.