تأثیر تعاملی تمرین مقاومتی و مصرف بذر کدو بر سطوح عوامل بازدارنده (گلوتاتیون و ATP) و عوامل مخرب (سیتوکرم-C و مالون ‌دی‌آلدئید) در بافت ریۀ رت‌های مسموم‌شده با پراکسید هیدروژن

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.

2 نویسنده مسؤول، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکز،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

doi
10.22059/jsb.2022.343665.1534
چکیده

مقدمه: مسمومیت‌های ریوی و تولید گونه‌های واکنشی به نقص در تبادل گازهای تنفسی و آسیب به DNA منجر می‌شوند. بذر کدو با خواص آنتی‌اکسیدانی بسیار قدرتمند می‌تواند تولید ROS را کاهش دهد؛ بنابراین هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر تعاملی تمرین مقاومتی و مصرف بذر کدو بر سطوح عوامل بازدارندة گلوتاتیون و ATP و مخرب سیتوکرم-C و مالون ‌دی‌آلدئید در بافت ریة رت‌های مسموم‌شده با پراکسید هیدروژن است. روش پژوهش: 42 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن تقریبی ۵۰±۲۵۰ گرم انتخاب و به‌صورت تصادفی به 7 گروه 6 سری شامل 1. کنترل سالم، 2. کنترل مسموم، 3. تمرین مقاومتی، 4. بذر کدو 1 میلی‌گرم بر کیلوگرم، 5. بذر کدو 2 میلی‌گرم بر کیلوگرم، 6. تمرین مقاومتی+بذر کدو 1 میلی‌گرم بر کیلوگرم و 7. تمرین مقاومتی+بذر کدو 2 میلی‌گرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. پروتکل تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان یک‌متری با دو سانتی‌متر فاصله بین هر دو پله و شیب 85 درجه بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تحلیل واریانس دوطرفه همراه با آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS در سطح معنا‌داری 05/0P≤ صورت گرفت. یافته‌ها: تمرین مقاومتی همراه با مصرف بذر کدو  به ایجاد اثر معنا‌داری بر غلظت‌های ATP، سیتوکروم-C، GSH، MDA و PAB در بافت ریه منجرشد (001/0=P). نتیجه‌گیری: تعامل انجام تمرین مقاومتی همراه با مصرف بذر کدو با افزایش عواملی مانند ATP و غلظت GSH و همچنین کاهش غلظت سیتوکروم-C، MDA و PAB می‌تواند ROS تولیدشده از مسمومیت‌هایی مانند H2O2 را در بافت ریه کاهش دهد.