اثر تمرین مقاومتی به همراه مصرف زالزالک بر برخی از شاخص های استرس اکسیداتیو سرمی در موش های نر آلزایمری .

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی عمران و توسعه، همدان، ایران

2 نویسندۀ مسؤول، فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی عمران و توسعه، همدان، ایران.

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

doi
10.22059/jsb.2022.347813.1550
چکیده

سابقه و هدف: بیماری آلزایمر یک بیماری زوال عصبی است. تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر دوازده هفته تمرین مقاومتی به همراه مصرف زالزالک بر برخی از شاخص‌های استرس اکسیداتیو در سرم موش‌های نر آلزایمری انجام گرفت.روش کار: در این پژوهش30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به شکل تصادفی در پنج گروه شش‌تایی؛ کنترل سالم، کنترل آلزایمری، آلزایمری نحت تمرین مقاومتی، آلزایمری تحت تمرین مقاومتی با مصرف زالزالک و آلزایمری به همراه مصرف زالزالک تقسیم شدند. تمرینات به مدت 12 هفته و 5 روز در هفته بصورت بالا رفتن از نردبانی به طول یک متر، همراه با وزنه‌های متصل به دم موش‌ها بود. وزنه متصل به دم هر حیوان در هفته اول 50 تا60 درصد و در هفته‌های پایانی به 140تا150درصد وزن موش‌ها رسید. گروه دریافت مکمل، مخلوط پودر زالزالک را با غذای استاندارد موش‌ها به نسبت 25/6 درصد پودر زالزالک دریافت می‌کردند. 24 ساعت بعد از آخرین مداخله تمرین و مکمل، موش‌ها بی‌هوش شدند و سطوح سرمی SOD، GPX، TAC و MAD به روش الایزر تعیین شد.نتایج: نتایج نشان داد، تمرین مقاومتی به ویژه در زمان مصرف زالزالک، منجر به افزایش معنا دار (P = 0.002) سطح سرمی گلوتاتیون پراکسیداز در مقایسه با گروه های دیگر شد. اما تغییر معنا داری در سطح سرمی آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز، ظرفیت.آنتی اکسیدانی تام و پراکسیداسیون لیپیدی در گروه‌های تجربی و کنترل دیده نشد.نتیجه گیری: امکان دارد تمرین قدرتی و مکمل دهی با زالزالک در درمان جانبی در بیماران آلزایمری، به ویژه در مراحل اولیه موثر باشد.