فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزشی روابط درون‌خانوادگی بر رضامندی زوجیت مادران و تاب‌آوری خواهران کودکان با اختلال طیف اتیسم بود. روش: این پژوهش یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران و خواهران کودکان با اختلال طیف اتیسم ساکن شهر تهران در سال 1397 بودند که از میان آنها نمونه‌ای به حجم 24 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (12نفر) و کنترل (12نفر) گمارده شدند. از هر دو گروه پیش‌آزمون به عمل آمد و گروه آزمایش برنامه آموزشی روابط درون‌خانوادگی را در 9 جلسه دریافت کردند.  ابزار پژوهش حاضر شامل مقیاس رضامندی زوجیت افروز (1389) و مقیاس تاب‌آوری کونور و دیویدسون (2003) بود. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که برنامه آموزشی روابط درون‌خانوادگی بر متغیرهای رضامندی زوجیت و تاب‌آوری اثربخش بوده و اثر این تغییر تا مرحله پیگیری پایدار مانده‌است (05/0>P). نتیجه‌گیری: با توجه بهنتایج پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت که برنامه آموزشی روابط درون‌خانوادگی رضامندی زوجیت مادران و تاب‌آوری خواهران کودکان با اختلال طیف اتیسم را افزایش می‌دهد.