طراحی مدل ارزیابی آمایش سرزمینی هوشمند در صنعت نساجی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت،دانشکده مدیریت،واحد تهران غرب،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی،واحد قزوین،دانشگاه آزاد اسلامی ،قزوین،ایران.
3 دانشیار،گروه مدیریت دولتی،دانشکده مدیریت و اقتصاد،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
4 استاد گروه مدیریت دولتی،واحد علوم و تحقیقات تهران،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
doi
JABM.3.2.15564.351256.325748480چکیده
زمینه و هدف: هدف اصلی این پژوهش، ارائه مدلی جامع برای ارزیابی آمایش سرزمین در صنعت نساجی است که بتواند بر اساس نیازهای اقلیمی، اجتماعی و اقتصادی، و با تاکید بر سرمایهگذاری و تکنولوژی مناسب، زمینهساز توسعه پایدار باشد. روششناسی: این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش دلفی انجام شده است . دادهها از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمعآوری شده و در دو مرحله شامل نظرخواهی از خبرگان و متخصصان صنعت نساجی و مدیران ارشد، و نظرسنجی از مدیران و کارشناسان این صنعت به دست آمده است. نمونه آماری در مرحله نخست با روش نمونهگیری هدفمند و در مرحله دوم با نمونهگیری تصادفی طبقهای شامل 384 نفر از مدیران و کارشناسان صنعت نساجی و مسئولان مرتبط بوده است. برای تحلیل دادهها از نرمافزارهای SPSS استفاده شده است.یافتهها: نتایج پژوهش نشان میدهد که ارزیابی آمایش سرزمین در صنعت نساجی ایران به هفت بُعد اصلی تقسیم میشود: شرایط اقلیمی، نیازهای جامعه و گرایشهای مصرف، سرمایهگذاری و بازاریابی، دانش فنی و تکنولوژی، عوامل اجرایی، عوامل مدیریتی و قانونی، و عوامل اقتصادی-اجتماعی. بهطور خاص، مؤلفههایی مانند بومیسازی اقلیمی، سبک زندگی جامعه، بازاریابی رقابتی، خودکارسازی تولید، ساختار اجرایی مناسب، تناسب قوانین ملی با شرایط محلی، و اشتغالآفرینی برای جوامع محلی به عنوان عوامل کلیدی شناسایی شدند.نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که ارزیابی آمایش سرزمین در صنعت نساجی میتواند به نتایج مهمی مانند تعادل منطقهای و توسعه پایدار، یکپارچگی سرزمینی، حفاظت محیط زیست، و افزایش کارآیی و بهرهوری صنعتی منجر شود. همچنین، این مدل با تقویت شرایط اقتصادی و اجتماعی، به کاهش نابرابریها و افزایش رفاه اجتماعی کمک میکند. پژوهش حاضر مدل جامعی را برای آمایش سرزمین در صنعت نساجی پیشنهاد میدهد که میتواند در برنامهریزیها و سیاستگذاریهای توسعه این صنعت در کشور به کار گرفته شود و زمینهساز بهبود پایداری و توسعه عادلانه منطقهای گردد.
