مبانی استرداد مبتنی بر خطا در کامنلا و حقوق ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22059/jolt.2020.302508.1006850چکیده
امروزه در حوزة حقوق خصوصی رویکرد غالب نظامهای حقوقی در مواجهه با نقض قانون یا نقض تعهدات قراردادی اعطای تضمینهای مدنی و جبران خسارت زیاندیده به میزان ضرر وارده بر اوست. با این حال، در مواردی زیاندیده خواستار جبران خسارات وارد بر خود نیست؛ بلکه خواستار استرداد منافعی است که دیگری با نقض حق وی به دست آورده است. موضوع نفعمحوری به جای زیانمحوری مدتهاست در نظام حقوق کامنلا مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، همچنان در مبانی اتخاذ چنین رویکردی اختلاف نظر وجود دارد. در جستار حاضر، با روش توصیفیـ تحلیلی، ضمن بررسی مفهوم و تعریف استرداد مبتنی بر خطا، به بیان مبانی یادشده و ارزیابی آنها و نیز جستوجوی مبانی موجود برای استرداد مبتنی بر خطا در نظام حقوقی ایران پرداخته شده است. نتیجة پژوهش نشان میدهد توجه به عدالت اصلاحی ارسطو میتواند مبنایی در پذیرش این مفهوم در نظام کامنلا باشد. همچنین توجه به قاعدة عدم انتفاع از خطا، تقصیر انتفاعی، و مصالح اجتماعی در حوزة مسئولیت مدنی زمینهساز پذیرش استرداد مبتنی بر خطا در نظام حقوقی ایران است.