مدلسازی سناریوهای آینده جذب و جامعه‌پذیری منابع انسانی در وزارت بهداشت و درمان عراق: رویکرد گراندد تئوری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، واحداصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.

2 استادیارگروه مدیریت دولتی، واحددهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی،دهاقان،ایران

3 استاد،دانشکده مدیریت و اقتصاد،دانشگاه بغداد، بغداد،عراق.

4 استادیارگروه معارف اسلامی، واحداصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.

doi
JABM.3.2.15564.351256.3257546841
چکیده

چالش اصلی این پژوهش، فقدان یک مدل بومی و آینده‌نگر برای جذب و جامعه‌پذیری منابع انسانی در وزارت بهداشت و درمان عراق است؛ به‌ویژه با توجه به تحولات سریع محیطی، تغییرات جمعیتی، محدودیت‌های منابع انسانی متخصص، و ضرورت ارتقای تاب‌آوری و پویایی سیستم سلامت کشور. نبود چارچوبی علمی و جامع برای تحلیل عوامل تأثیرگذار و سنجش اثربخشی سیاست‌های جذب و جامعه‌پذیری، موجب شده است این وزارتخانه در مواجهه با آینده‌ای پرچالش و نیازمند راهبردهای نوآورانه، با موانع جدی روبه‌رو باشد. بر این اساس، هدف این پژوهش ارائه یک مدل مفهومی بومی و کاربردی برای سناریونویسی آینده جذب و جامعه‌پذیری منابع انسانی در وزارت بهداشت و درمان عراق است، به نحوی که بتواند ابعاد و عوامل کلیدی این فرآیند را در بستر واقعی و متغیر کشور شناسایی و تبیین کند و مبنای سیاست‌گذاری اثربخش قرار گیرد.برای تحقق این هدف، از رویکرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد بهره گرفته شد. ابتدا با مرور عمیق ادبیات و مبانی نظری، چارچوب اولیه تحقیق تدوین گردید. سپس داده‌های کیفی با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران ارشد منابع انسانی سلامت، که به صورت هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شده بودند، جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت و مؤلفه‌های کلیدی مدل با تکیه بر تلفیق یافته‌های میدانی، دیدگاه‌های نظری و تجارب عملی، استخراج گردید.نتایج پژوهش بیانگر آن است که مدل مفهومی حاصل، می‌تواند به عنوان الگویی کارآمد و بومی، راهنمای مدیران و سیاست‌گذاران وزارت بهداشت و درمان عراق برای طراحی و پیاده‌سازی سیاست‌های نوین و منعطف در زمینه جذب و جامعه‌پذیری منابع انسانی باشد. همچنین استفاده از سناریوهای آینده‌نگر مبتنی بر یافته‌های این تحقیق، امکان مواجهه فعال با تحولات محیطی و ارتقای تاب‌آوری سیستم سلامت را فراهم می‌سازد.