اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر کارکردهای اجرایی و همجوشی شناختی نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2018.91194چکیده
اختلال وسواس فکری- عملی، اختلالی جدی است که دیگر فرایندهای روانشناختی و شناختی نوجوانان را نیز با آسیب مواجه میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر کارکردهای اجرایی و همجوشی شناختی نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی انجام شد.پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری دو ماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر، شامل نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی شهر اصفهان در سال تحصیلی 97-1396 بود. در این پژوهش تعداد 30 نوجوان مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی با روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش مداخلۀ ذهنآگاهی را طی سه ماه در 10 جلسه 75 دقیقهای دریافت کردند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ وسواس مادزلی (هاجسون و راچمن، 1980)، پرسشنامۀ کارکردهای اجرایی (جیوآ، ایسگویت، گای و کنورتی، 2000) و پرسشنامه و همجوشی شناختی (گیلاندرز و همکاران،2010) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوۀ تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شد.نتایج نشان داد که درمان ذهنآگاهی بر کارکردهای اجرایی و همجوشی شناختی نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی تأثیر معناداری داشته است(001/0p<). بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که درمان ذهنآگاهی میتواند به عنوان یک درمان کارآمد برای افزایش کارکردهای اجرایی و کاهش همجوشی شناختی نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی استفاده شود.