تبیین تأثیر فناوری مالی (فینتک) در توسعه بانکداری پایدار
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 استادیار، گروه اقتصاد حسابداری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
JABM.3.2.15564.35997779643چکیده
هدف: با توجه به ضرورت اجرا و توسعه بانکداری پایدار با استفاده از فناوریهای مالی (فینتک)، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی برای بررسی تأثیر فناوری مالی بر توسعه بانکداری پایدار انجام گرفته است. روش: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی، از نظر روش تفسیرگرایانه و از نظر روش گردآوری دادهها، توصیفی است. رویکرد بکار رفته در پژوهش، رویکرد ترکیبی است که بخش کیفی آن مبتنی بر تئوری داده بنیاد و بخش کمی آن بر اساس تحلیل عاملی صورت گرفته است. مشارکت-کنندگان بخش کیفی پژوهش را استادان دانشگاه و مدیران بانکی دارای تخصص در حوزههای فینتک و بانکداری پایدار تشکیل دادهاند که 10 نفر از آنها با استفاده از روش نمونهگیری گلوله برفی برای انجام مصاحبه نیمه ساختار یافته انتخاب شدهاند. دادههای گردآوری شده در بخش کیفی، طی مراحل کدگذاری باز، محوری و انتخابی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. جامعه آماری بخش کمی نیز شامل؛ کارشناسان و مدیران نظام بانکی کشور است که 156 نفر از آنها به سئوالات پرسشنامه مستخرج از نتایج بخش کیفی پاسخ دادند. یافتهها: بر اساس تحلیل دادهها در بخش کیفی، 59 مفهوم فرعی حاصل از کدگذاری محوری در قالب 15 مفهوم اصلی حاصل از کدگذاری انتخابی و در قالب 6 مقوله ارائه شده در مدل اشتراوس و کوربین دستهبندی شدند. نتایج اجرای مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که شرایط مداخلهگر بر راهبردها اثر معناداری ندارد؛ شرایط علی بر پدیده محوری به مقدار 515/0 مؤثر است؛ پدیده محوری و شرایط زمینهای به ترتیب به مقدار 588/0 و 309/0 بر راهبردها تأثیر میگذارند و سرانجام راهبردها نیز به مقدار 558/0 بر پیامدها مؤثرند. نتیجهگیری: بانکها میتوانند از فناوریهای مالی در راستای افزایش سودآوری، کاهش هزینه-ها و ایجاد دورنمای مناسبتری از کسبوکار، بهره ببرند.