اثر هشت هفته تمرین هوازی و ژل رویال بر فشار اکسایشی و آنزیمهای بافت کبدی موشهای چاق
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت االله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت االله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
3 نویسندة مسئول : گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت االله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
doi
10.22059/jsb.2022.332096.1491چکیده
استرس اکسیداتیو با انواع مختلفی از بیماریهای التهابی و متابولیک از جمله چاقی ارتباط دارد. هدف این مطالعه برسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی و ژل رویال بر فشار اکسایشی و آنزیمهای بافت کبدی موشهای چاق بود. در این مطالعه تجربی، 45 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن 37/9±5/187) در پنج گروه رژیم غذایی نرمال (ND)، رژیم غذایی پرچرب (HFD)، رژیم غذایی پرچرب-تمرین (HFDT)، رژیم غذایی پرچرب-ژل رویال (HFDRJ) و رژیم غذایی پرچرب-تمرین-ژل رویال (HFDTRJ) قرار گرفتند. گروههای مکمل، طی دوره مداخله روزانه 100 میلیگرم ژل رویال (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) رقیق شده در آب مقطر را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با شدت 60-50 درصد اکسیژن مصرفی (VO2max)، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. دادهها به روش تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری P<0.05 تجزیه و تحلیل شد. افزایش معنیدار در میزان MDA و کاهش معنی دار میزان SOD، GPX و CAT در گروه HFD نسبت به گروه ND مشاهده شد(001/0=P). همچنین کاهش معنیداری در مقادیر MDA افزایش معنی-دار میزان SOD، GPX و CAT در گروههای HFDT، HFDRJ و HFDTRJ نسبت به گروه HFD؛ و گروه HFDTRJ نسبت به گروههای HFDT، HFDRJ مشاهده شد (001/0=P). بهنظر میرسد مداخله تمرین هوازی و ژل رویال میتواند به کاهش فشار اکسایشی و بهبود آنزیمهای کبدی طی چاقی کمک کند.