تأثیر آموزش بخشایشگری بر سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، پردیس علوم تحقیقات خراسان رضوی، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین- پیشوا، ایران
4 استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد ماکو، دانشگاه آزاد اسلامی، ماکو، ایران
5 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2018.68956چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش بخشایشگری بر سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری انجام شد. پژوهش حاضر، یک مطالعۀ آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل بود. نمونۀ آماری این پژوهش را 32 نفر از مادران کودکان با اختلال رفتاری تشکیل میدادند کهبه روش نمونهگیری تصادفی از مدارس ابتدایی شهر تهران انتخاب و به صورت تصادفی و بهطور مساوی در یکی از دو گروه آزمایش و گروه کنترل (هر گروه 16 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایشی، در 8 جلسه آموزش بخشایشگری (هفتهای 2 جلسه؛ هر جلسه 60 دقیقه) شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این جلسات شرکت نداشت. آزمودنیها با استفاده از پرسشنامۀ سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری با بهکارگیری نرمافزار SPSS نسخۀ 23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بعد از مداخله، میانگین نمرات سلامت روانی و خردهمقیاسهای آن (علائم جسمانی، اضطراب، نقص در عملکرد اجتماعی و افسردگی) در گروه آزمایش بهطور معناداری کمتر از گروه کنترل بود (0001/0p <). یافتهها نشان داد آموزش بخشایشگری باعث بهبود سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری شد. بنابراین، برنامۀ آموزشی و توانبخشی ویژهای نیاز است تا سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری افزایش یابد.
