فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعه حاضر با هدف اثربخشی روش درمانی عصبی- حرکتی آنت‌بنیل بر مهارت‌های حرکتی و مهارت‌های اجتماعی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد. طرح این تحقیق نیمه‌آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل تمامی کودکان اوتیسم 5 -10 سال است که به کلینیک خدمات روان‌شناختی صدر مراجعه کرده‏اند. از میان داوطلبان، 30 نفر به روش نمونه‏گیری در دسترس انتخاب و در گروه‏های آزمایشی و گواه جایگزین شدند. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از آزمون مهارت‌های حرکتی اولریخ 2 و پرسشنامۀ مهارت‌های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) استفاده شد. گروه آزمایش روش مداخله‌ای آنت‌بنیل را در 8 جلسه 2 ساعته دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل کواریانس چندمتغیره استفاده شد: یافته‌های به‌دست آمده نشان داد بین میانگین مهارت‌های حرکتی جابه‌جایی (22/7=F، 013/0=p) و کنترل شیء (24/8=F، 009/0=p) در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین بین مهارت‌های اجتماعی همکاری (69/7=F، 011/0=p)، ابراز وجود (45/5=F، 029/0=p) و مهار خود (78/6=F، 016/0=p) در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. به‌طور کلی بر اساس این یافته‌ها، می‌توان گفت درمان عصبی – حرکتی آنت‌بنیل در پس‌آزمون باعث افزایش مهارت‌های حرکتی (جابه‌جایی و کنترل شیء) و مهارت‌های اجتماعی (همکاری، ابراز وجود و مهار خود) شده است. با توجه به نتایج به‌دست آمده از این روش مداخله‌ای می‌توان با آموزش چارچوب این روش درمانی به والدین کودکان مبتلا به اوتیسم گامی مؤثر در راستای بهبود مهارت‌های اجتماعی و حرکتی کودکان برداشت.