تحلیل چند سطحی رابطۀ خلّاقیّت، جهت‌گیری هدفی دانش‌آموزان و ساختار کلاس

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران تهران، ایران

2 دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران‌، تهران، ایران

doi
10.22034/ceciranj.2017.70908
چکیده

مطالعه حاضر با هدف یافتن یک مدل در زمینۀ نقش عوامل سطح دانش‌آموزی و سطح کلاس بر خلّاقیّت انجام شد. برای این منظور 300 دانش‌آموز دورۀ دوم متوسطه به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش آزمون تصویری خلّاقیّت تورنس (1995)، پرسشنامۀ ادراک از ساختار هدفی کلاس (PALS)و پرسشنامۀ اهداف پیشرفت میدگلی و همکاران (1998) بودند. یافته‌های حاصل از تحلیل چند سطحی نشان می‌دهد که در سطح مدرسه، متوسط خلّاقیّت کلاس‌های مختلف به‌طور معناداری با هم تفاوت دارد. 48درصد از واریانس خلّاقیّت در سطح دانش‌آموز و 52درصد از واریانس در سطح کلاس تبیین می‌شود. در حقیقت متغیر سطح کلاس در مقایسه با سطح دانش‌آموز اهمیت بالاتری دارد و بهترین پیش‌بینی‌کنندۀ خلّاقیّت دانش‌آموزان است.