اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی در اشتیاق به برقراری ارتباط با دیگران و مقابله با کمرویی نوجوانان آهستهگام
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، مدرس دانشگاه پیام نور، کاشمر ، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قاینات، قاین، ایران
3 استاد ممتاز روانشناسی کودکان استثنایی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
5 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2017.70933چکیده
پژوهش حاضر با هدف تأثیر آموزش مهارتهای ارتباطی در اشتیاق به برقراری ارتباط با دیگران و مقابله با کمرویی نوجوانان آهستهگام انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود.جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دانشآموزان دختر آهسته گام 15-13 ساله شهرستان قائنات (استان خراسان جنوبی) در سال تحصیلی 92-93 بودند. از این جامعه تعداد 24 دانشآموز آهستهگام، به صورت نمونهگیری دردسترس به عنوان نمونۀ پژوهش انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 12 نفر) جایگزین شدند. معلمان یا والدین هر دو گروه از آزمودنیها پرسشنامههای پژوهش پاسخ دادند (پیشآزمون). سپس گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 45 دقیقهای تحت آموزش مهارتهای ارتباطی قرار گرفتندو گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند.در پایان هر دو گروه مجدداً به ابزار پژوهش پاسخ دادند (پسآزمون). ابزار اندازهگیری پرسشنامۀ کمرویی سموعی و اشتیاق به برقراری ارتباط گنجی بود. اطلاعات جمعآوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس با نرم افزار Spss نسخۀ 22 تجزیه و تحلیل شد.نتایج نشان دادکه اثر آموزش مهارتهای ارتباطی در اشتیاق به برقراری ارتباط با دیگران (95/50 = F و 000/0 = p ) و مقابله با کمرویی رویی (49/153 = F و 000/0 = p) معنادار است. یعنی تفاوت دو گروه آزمایش و کنترل از نظر تأثیر آموزش مهارتهای ارتباطی در اشتیاق به برقراری ارتباط و مقابله با کمرویی معنادار است.آموزش مهارتهای ارتباطی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل باعث بهبود معنادار در اشتیاق به برقراری ارتباط با دیگران و مقابله با کمرویی نوجوانان دختر آهستهگام میشود. کلید واژهها