مقایسه رضایت زناشویی و سبک فرزندپروری والدین کودک خودمانده و کودک عادی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی، دانشیار گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه ایران
2 دکتری روانشناسی دانشیار دانشگاه تهران. ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران.
4 دکتری روانشناسی استثنایی استاد ممتاز دانشگاه تهران. ایران.
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف برسی مقایسهای رضایت زناشویی و سبک فرزندپروری والدین کودک خود مانده و کودک عادی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و گردآوری اطلاعات علی- مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه والدین کودکان خودمانده و والدین کودکان عادی که فرزند آنها در مدارس ابتدایی در سال 1395 در شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند. والدین کودک خودمانده (50 پدر و 50 مادر) بهصورت نمونهگیری در دسترس و والدین کودک عادی (50 پدر و 50 مادر) بهصورت نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضامندی زوجیت افروز و الگوی ارتباط والد- فرزند باقری بود. یافتهها: نتایج بهدستآمده با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره، نشان داد دو گروه والدین کودکان عادی و والدین کودکان خودمانده در همه زیر مقیاسها رضایت زناشویی و سبکهای فرزندپروری به استثنا نازپروردگی و مقبولیت مشروط تفاوت معنیدار وجود داشت. نتیجهگیری: با توجه به تفاوت بین رضایت زناشویی و سبک فرزندپروری در دو گروه، طراحی و اجرای برنامه آموزشی سبک فرزندپروری و رضایت زناشویی برای زوجهای جوان جهت پیشگیری از تولد کودک خودمانده ضروری به نظر میرسد.
