اثربخشی بازی‌درمانی مبتنی بر خودنظارتی بر مشکلات تغذیه‌ای کودکان آهسته‌گام

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان.ایران

2 استادیار گروه روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان.ایران

3 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه رازی کرمانشاه.ایران

doi
چکیده

هدف: پژوهش حاضر به‌منظور بررسی بازی‌درمانی مبتنی بر خودنظارتی بر مهارت‌های اجتماعی کودکان آهسته‌گام خفیف انجام شد. روش: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه گروه گواه بود. جامعه‌ آماری پژوهش کلیه‌ی دانش‌آموزان 8-5 سال آهسته‌گام را شامل می‌شد که به مراکز توان‌بخشی و مدارس استثنایی شهرستان ایلام مراجعه کرده بودند. از جامعه‌ی مذکور، با روش تصادفی ساده 20 کودک به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه 10 نفره آزمایش و گواه قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت بازی‌درمانی مبتنی بر خودنظارتی قرار گرفت. در این زمان، گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار مورداستفاده در این پژوهش پرسشنامه غربالگری مشکلات تغذیه‌ای (ماتسون و کان، 2001) بود. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌های به‌دست‌آمده از پژوهش، از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تأثیر بازی‌درمانی مبتنی بر خودنظارتی بر مشکلات تغذیه‌ای و مؤلفه‌های آن در مؤلفه‌های انتخابی بودن غذا (005/0=P و 660/10=F)، مهارت‌های تغذیه‌ای (002/0=P و 598/12=F)، امتناع از خوردن (009/0=P و 611/8=F) و مشکلات رفتاری هنگام غذا خوردن (014/0=P و 412/7=F) در سطح 0.05=α معنی‌دار بود، اما تأثیر آن بر مؤلفه‌ی آسپراسیون (725/0=P و 128/0=F) معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: بنا بر نتایج پژوهش می‌توان گفت مداخله‌ی بازی‌درمانی مبتنی بر خودنظارتی باعث کاهش مشکلات تغذیه‌ای کودکان آهسته‌گام می‌شود.