بررسی رابطه رشد اجتماعی با هوش هیجانی و سلامت روان در دانشآموزان آهستهگام
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین- پیشوا، ورامین، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین- پیشوا، گروه روانشناسی، ورامین، ایران
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه رشد اجتماعی باهوش هیجانی و سلامت روان در دانشآموزان آهستهگام انجام شد. روش: در این مطالعه همبستگی 60 دانشآموز با روش نمونهگیری تصادفی ساده از بین دانشآموزان آهستهگام دبیرستانی شهرستان اسلامشهر انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس رشد اجتماعی واینلند،پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز و پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ و هیلر استفاده شد. دادهها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافتهها: نتایجنشان داد که هوش هیجانی، سلامت روان و خردهمقیاسهای آن از جمله علائم جسمانی، اضطراب، نقص در عملکرد اجتماعی و افسردگی با رشد اجتماعی ارتباط معناداری دارند. این متغیرها توانستند 59 درصد از واریانس رشد اجتماعی را پیشبینی کنند و اضطراب بیشترین نقش را در پیشبینی رشد اجتماعی داشت. نتیجهگیری: نتایج حاکی از اهمیت توجه به متغیرهای هوش هیجانی، سلامت روان، علائم جسمانی، اضطراب، نقص در عملکرد اجتماعی و افسردگی در پیشبینی رشد اجتماعی دانشآموزان آهستهگام بود. بنابراین، توجه به متغیرهای هوش هیجانی و سلامت روان نقش حیاتی در پیشبینی رشد اجتماعی دارد.
